About Me

Η φωτογραφία μου
Θεσ/νίκη, Greece
...είμαι εδώ κι αντέχω...κι ας φυσάει από παντού !!!!

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

140312

ΤΗΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΕΝΙΑ ΟΨΗ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΔΡΑΚΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙ ΣΜΙΛΕΨΑΝΕ
ΜΕ ΤΗΣ ΑΝΑΣΑΣ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ
ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΟΧΤΥΠΗΜΕΝΩΝ ΚΑΡΑΒΙΩΝ ΤΟΝ ΚΟΠΟ
ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΗΣΑΝ ΣΕΦΤΑΣΦΡΑΓΙΣΤΑ ΑΜΠΑΡΙΑ
ΤΙΣ ΚΟΡΕΣ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΟΜΟΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΕΙ
ΚΙΟΛΟΙ ΝΟΜΙΖΑΝ ΨΕΜΑ
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΑΛΧΗΜΙΣΤΕΣ ΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ ΑΙΩΝΕΣ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΟΥΝ
ΤΙΣ ΜΠΟΥΚΛΕΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΓΝΕΣΑΝ ΙΕΡΙΕΣ ΑΡΧΑΙΕΣ
ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟ ΒΙΟΛΟΣΧΗΜΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑΝ
ΣΠΛΑΧΝΑ ΑΡΧΕΓΟΝΑ ΣΕ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΣΟΥΣΤΕΙΛΑΝ ΑΠΤΟΥ ΩΡΙΩΝΑ
ΤΑ ΠΛΑΤΗ
ΧΑΡΑΜΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ.
ΜΟΝΟ ΧΑΡΑΜΙΣΕ ΤΑ !

Δ.Γ.Χ.

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

...ανάσες καλοκαιριού

...όταν η πραγματικότητα είναι εκνευριστική, κουραστική και ελαφρώς δύσοσμη, τι κάνεις ? φτιάχνεις μια εικονική, για να περάσεις λίγο καλύτερα ;-)

...ανάσα καλοκαιριού, όνομα και πράμα αυτό το τραγούδι !!!  

 Μουσικη Νικος Γεωργακης
Στιχοι Γιαννης Περδικης

Από δρόμο σε δρόμο
και στην πλάτη το χρόνο
κουβαλώ,
κι από λύση σε λύση
να χαρώ πριν να δύσει
λαχταρώ.

Και τα χέρια υψώνω
στη ζωή παραδίνομαι
ανασαίνω τη μέρα
και φωνάζω "αέρα"
και ξανοίγομαι.

Μ' ένα τρένο ή μια βάρκα
μ' ένα αμάξι για τσάρκα
με κομμένη ανάσα
στο κρυφτό φανερώνομαι,
από χίλιες συμβάσεις
από μίση και πάθη
λευτερώνομαι.

Ξεχνώ τα παλιά
βαρώ στα τυφλά
γεια και φεύγω
φτου και βγαίνω.


Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

λόγω θέρους.....

 ...με το που μπαίνω στο εικονικό σπιτικό μου, βλέπω την τελευταία μου ανάρτηση βαριά κι ασήκωτη, για να μην πω θλιβερή. Δεν μου αρέσει καθόλου !!!
Έχει περάσει τόσος καιρός από τότε κι έχουν αλλάξει πολλά, φτιάχνω λοιπόν γρήγορα κάτι ανάλαφρο για τα καλωσορίσματα...

    Ταξιδεύω...
με θάλασσα μου μοιάζει η ζωή με τις φουρτούνες και τις γαλήνες της


κύκλοι που κλείνουν και νέοι που ανοίγουν, άγνωστα νερά να προσμένουν ... την στολισμένη και καλαφατισμένη για το επόμενο ταξίδι...

...κι ένα τραγούδι του θέρους που αγαπάμε οικογενειακώς από τον καιρό ακόμα που οι γιαγιάδες και οι θειάδες με το ένα χέρι κράταγαν τις κοιλιές τους από τα γέλια και το άλλο μπροστά στο στόμα, μήπως και φανεί το γέλιο το πλατύ και τα πονηρά τα βλέμματα.
Πόσο εύκολα τραντάζονταν τα σώματα από τα χάχανα και δάκρυζαν τα μάτια !!!

Καλές ψαριές αγόρια και κορίτσια ;-)

Η Βαρβάρα του Π ΤΟΥΝΤΑ σατυρικό τραγούδι απο το μουσικό αρχείο του Ν ΣΔΡΕΓΑ.

Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει
και ψαρεύει τα λαβράκια, κεφαλόπουλα, μαυράκια
Το καλάμι της στο χέρι, κι όλη νύχτα στο καρτέρι
περιμένει να τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει

Ένας κέφαλος βαρβάτος, όμορφος και κοτσονάτος
της Βαρβάρας το τσιμπάει, το καλάμι της κουνάει
Μα η Βαρβάρα δεν τα χάνει τον αγκίστρωσε τον πιάνει
τον κρατά στα δυο της χέρια και λιγώνεται στα γέλια

Κοίταξε μωρή Βαρβάρα, μη σου μείνει η λαχτάρα
τέτοιος κέφαλος με νύχι, δύσκολα να σου πετύχει
Βρε Βαρβάρα μη γλιστρήσει και στη θάλασσα βουτήξει
βάστα τον απ' το κεφάλι μη σου φύγει πίσω πάλι

Στο καλάθι της τον βάζει κι από την χαρά φωνάζει
έχω τέχνη έχω χάρη ν' αγκιστρώνω κάθε ψάρι
Για ένα κέφαλο θρεμμένο όλη νύχτα περιμένω
που θα 'ρθεί να μου τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

φαντάσματα...


πέτρες πελεκημένες από χέρια σκληρά, πώς ν' αντέξουν,
κι ας πέρασαν αιώνες μούχλες κι' ασβέστης,
ανάμνηση έμειναν άδεια.... 
αλουλούδιαστη, χωρίς γέλια, φωνές, χαρές ή κλάματα
 να μοιάζει μαγική η ερημιά στους περαστικούς ... όλο μυστικά φαντάσματα




Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

φως

....λίγα πράγματα με συγκινούν, με γαληνεύουν, μου ευραίνουν την ψυχή....
στους καιρούς που ζούμε... Φως, αυτό εύχομαι για το 2012


 Socos μουσική επένδυση στην ποίηση του Νίκου Εγγονόπουλου
ερμηνεύει ο Δημήτρης Πουλικάκος.
Ζωγραφική - Ποίηση Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985 


Αργώ
Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985

Η Ύδρα Των Πουλιών

Μακρινές συναυλίες, οπάλινες σπίθες του πρώτου σπιτιού μας μες στη λαύρα του θέρους,
στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα ουράνια,
Θ' ασπασθώ απαλά της εικόνος τα χείλη, θα χαρίσω ελπίδες σ' αχιβάδες και κάστρα
που βουβά παραστέκουν σ' όσ' αγγίζουν οι Μοίρες, κι όταν δύουν στα πεύκα των ειδώλων φεγγίτες
αυλακώνουν μ' αλόγατα ξύλινα χαμοκέδρου θωπείες,
Θεωρίες σεπτές μυστικών δεινοσαύρων στων νερών τις πλεκτάνες που τα ζώσανε κύκνοι,
μαύροι κύκνοι, γαλάζιοι, όλο ιδέα και πόθο που λες πάει να σβήσει κι αποτόμως γυρεύει
ν' ανεβεί πιο ψηλά, να γκρεμίσει, να σπάσει, παραθύρια ν' ανοίξει, να φωνάξω, να κλάψει,
να ρημάξω, ν' αράξει, να σκιστεί, να χαράξω στο χαλκό πιο βαθειά, πιο βαθειά,
περιστέρια, λιοντάρια, των μαλλιών της τη νύχτα, του στρατιώτου το όπλο, τ' αρβανίτικο χώμα,
Κι όπου φτάσει, αν φτάσει, φαντασία μετάλλου, λόγια που είπα η Πυθία σε ανύδρους εκτάσεις,
τροπικούς και πηγάδια θα διαβεί, ως να φέξει η αυγή η πλανεύτρα μ' άυλων Κούρδων κραιπάλη,
Ν' αγοράσει κιθάρες που μου πνίγουν τα μάτια ως να σύρω τα πέπλα που κρατά η σελήνη,
Στη μορφή μου να δέσει τη μορφή των πουλιών.

Εμφύλιος Πόλεμος
Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

έγινα και top