....λίγα πράγματα με συγκινούν, με γαληνεύουν, μου ευραίνουν την ψυχή....
Μακρινές συναυλίες, οπάλινες σπίθες του πρώτου σπιτιού μας μες στη λαύρα του θέρους,
στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα ουράνια,
Θ' ασπασθώ απαλά της εικόνος τα χείλη, θα χαρίσω ελπίδες σ' αχιβάδες και κάστρα
που βουβά παραστέκουν σ' όσ' αγγίζουν οι Μοίρες, κι όταν δύουν στα πεύκα των ειδώλων φεγγίτες
αυλακώνουν μ' αλόγατα ξύλινα χαμοκέδρου θωπείες,
Θεωρίες σεπτές μυστικών δεινοσαύρων στων νερών τις πλεκτάνες που τα ζώσανε κύκνοι,
μαύροι κύκνοι, γαλάζιοι, όλο ιδέα και πόθο που λες πάει να σβήσει κι αποτόμως γυρεύει
ν' ανεβεί πιο ψηλά, να γκρεμίσει, να σπάσει, παραθύρια ν' ανοίξει, να φωνάξω, να κλάψει,
να ρημάξω, ν' αράξει, να σκιστεί, να χαράξω στο χαλκό πιο βαθειά, πιο βαθειά,
περιστέρια, λιοντάρια, των μαλλιών της τη νύχτα, του στρατιώτου το όπλο, τ' αρβανίτικο χώμα,
Κι όπου φτάσει, αν φτάσει, φαντασία μετάλλου, λόγια που είπα η Πυθία σε ανύδρους εκτάσεις,
τροπικούς και πηγάδια θα διαβεί, ως να φέξει η αυγή η πλανεύτρα μ' άυλων Κούρδων κραιπάλη,
Ν' αγοράσει κιθάρες που μου πνίγουν τα μάτια ως να σύρω τα πέπλα που κρατά η σελήνη,
Στη μορφή μου να δέσει τη μορφή των πουλιών.
στους καιρούς που ζούμε... Φως, αυτό εύχομαι για το 2012
Socos μουσική επένδυση στην ποίηση του Νίκου Εγγονόπουλου
ερμηνεύει ο Δημήτρης Πουλικάκος.
Ζωγραφική - Ποίηση Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985
Ζωγραφική - Ποίηση Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985
Επίσημο Site http://www.engonopoulos.gr/_homeEL/
![]() |
Αργώ Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985 |
Η Ύδρα Των Πουλιών
στης Γης του Πυρός την αέναη θήρα, στους κάμπους, στα δάση, στα ουράνια,
Θ' ασπασθώ απαλά της εικόνος τα χείλη, θα χαρίσω ελπίδες σ' αχιβάδες και κάστρα
που βουβά παραστέκουν σ' όσ' αγγίζουν οι Μοίρες, κι όταν δύουν στα πεύκα των ειδώλων φεγγίτες
αυλακώνουν μ' αλόγατα ξύλινα χαμοκέδρου θωπείες,
Θεωρίες σεπτές μυστικών δεινοσαύρων στων νερών τις πλεκτάνες που τα ζώσανε κύκνοι,
μαύροι κύκνοι, γαλάζιοι, όλο ιδέα και πόθο που λες πάει να σβήσει κι αποτόμως γυρεύει
ν' ανεβεί πιο ψηλά, να γκρεμίσει, να σπάσει, παραθύρια ν' ανοίξει, να φωνάξω, να κλάψει,
να ρημάξω, ν' αράξει, να σκιστεί, να χαράξω στο χαλκό πιο βαθειά, πιο βαθειά,
περιστέρια, λιοντάρια, των μαλλιών της τη νύχτα, του στρατιώτου το όπλο, τ' αρβανίτικο χώμα,
Κι όπου φτάσει, αν φτάσει, φαντασία μετάλλου, λόγια που είπα η Πυθία σε ανύδρους εκτάσεις,
τροπικούς και πηγάδια θα διαβεί, ως να φέξει η αυγή η πλανεύτρα μ' άυλων Κούρδων κραιπάλη,
Ν' αγοράσει κιθάρες που μου πνίγουν τα μάτια ως να σύρω τα πέπλα που κρατά η σελήνη,
Στη μορφή μου να δέσει τη μορφή των πουλιών.
![]() | |
Εμφύλιος Πόλεμος Νίκος Εγγονόπουλος 1907-1985 |
7 σχόλια:
Αγαπητή μου Έφη.
Στίχοι υπεροχη, θεία μουσική και η ζωγραφική ένας πανέμορφος κόσμος.
Αξιόλογη η ανάρτησή σου.
Νάσαι καλά καλή μου φίλη
Denni καλή και φωτεινή χρονιά να έχουμε... ευχαριστώ :-)
Όσα χαράτσια και φόρους να βάλουν, αυτοί που μας κυβερνάνε, για το λιγοστό φώς που μας δίνουν, δεν θα μπορέσουν ποτέ να ακουμπήσουν τα ξερά τους, επάνω στο ΦΩΣ που εύχεσαι εσύ...
Αυτό το ΦΩΣ, το βλέπει κάποιος με τα μάτια της ψυχής και της καρδιάς, και αυτά δεν φορολογούνται!
...caeser, θα συμφωνήσω συνοδοιπόρε, έτσι επιβιώνουν οι άνθρωποι, θέλω να πιστεύω :-) ευχαριστώ πολύ
Εξαιρετικό post !!!
Τι όμορφα λόγια Έφη μου, πολύ αξιόλογη ανάρτηση, σ ευχαριστώ!
Φιλάκια
κι είναι η σιωπή
φωτιά
μιαν ανεμόσκλα
που τοποθετούν
προσεκτικά
στα χείλια
κι ένα άσπρο
άλογο
που είναι
ένα δέντρο
κοντά στη θάλασσα
κι ένα κόκκινο
άλογο
σαν
σημαία....από τα Τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής του..Σπουδαίος Εγγονόπουλος.Καλή Κυριακή Εφη!!!!!!!!!!
Δημοσίευση σχολίου